Wat geloof ik?

Mijn zoektocht naar de dingen van God begon al vroeg. Mijn ouders brachten me in aanraking met de Bijbel. Ik bezocht christelijke scholen, ging iedere zondag mee naar de Kerk en volgde catechisatie. Daar had ik best een grote mond over hoe het leven in elkaar zat en hoe God zou zijn. Toch ging ik met tegenzin naar de kerk en dacht verder niet veel na over de dingen van God. Nooit had ik toen kunnen vermoeden dat mijn leven drastisch zou veranderen. Ik had geen flauw benul van wie God werkelijk was! Jezus was een naam die ik alleen veel gebruikte als een vloek. Gelukkig bleef het niet zo...

Mijn Godsbeeld was eenvoudig. Hij bestond, hield mij in de gaten en zou mij aan het einde van mijn leven vriendelijk in de hemel toelaten omdat ik het zo slecht nog niet had gedaan. De Bijbel las ik verder niet en bidden deed ik al helemaal nooit.

De Bijbel die ik had gekregen bij het verlaten van de basisschool in 1984 heeft jaren in een la ongelezen onder mijn bed gelegen. Op de HAVO raakte ik bevriend met een jongen wiens ouders serieuze christenen waren. Tijdens een auto- en boottocht naar Denemarken legden ze mij het evangelie uit, maar ik wilde er niets mee te maken hebben. 'Mij bekeren ze niet', was mijn houding. Ik begreep trouwens ook geen woord van wat ze zeiden.

In 1993, (ik was toen 22 jaar) moest ik verplicht in militaire dienst. Mijn broer Maarten was tot levend geloof gekomen en had mij een boek meegegeven en een Nieuwe Testament. Het boek heette 'Geen geloof zonder bewijs' en beschreef het christendom als een rationeel volledig betrouwbare godsdienst. Ik vond het een overtuigend boek, maar verder deed ik er niet veel mee. Mijn medesoldaten gingen zich te buiten aan het kijken naar seksfilms en iets in mij wilde daar niet aan meedoen. De tv stond wel 's avonds aan op onze kamer en om maar niet te kijken ging ik af en toe het Nieuwe Testament lezen. Ik begreep er niets van, maar het gaf een goed gevoel om iets te doen wat tegen de smerigheid inging waar de anderen mee bezig waren. Ik kreeg al snel een bijnaam als 'gelovige'. Toch was er (nog) niets wezenlijks in mijn binnenste veranderd, behalve een langzaam groeiend verlangen om te onderzoeken wat de waarheid was. 

Tijdens een Bijbelstudie van de kerk waar ik destijds toe behoorde, gebeurde het in deze periode, dat ik aan de beurt was om een gedeelte uit de Bijbel voor te lezen. Met een klein groepje leerden we wekelijks iets van de Bijbel van een ouderling. Het waren avonden die ik niet erg interessant vond. Het was eigenlijk oersaai, maar uit plichtsbesef bezocht ik ze toch.

Toen kwam het moment dus dat ik moest gaan voorlezen. Het was een gedeelte uit Johannes 4. Toen ik de zin: ‘Ik, die met u spreek, ben het’ (vs26) voorlas, ervoer ik een enorme autoriteit in deze woorden. Dit werd tegen mij persoonlijk gezegd door een Persoon die echt bestond en werkelijk God was! Het was alsof er in mijn geest een lichtje werd aangestoken. Het brandde niet fel, maar het was aangestoken.

Een paar maanden later ‘maakte ik de keuze voor Jezus’. Dit was op 30 november 1993. De vader van mijn vriend (waar ik eerder mee naar Denemarken was gereisd) legde me het evangelie uit en vroeg me of ik wilde kiezen voor Jezus. Nog nooit eerder had ik bewust begrepen dat een Ander mijn schuld op Zich had genomen. Hem wilde ik kennen en gehoorzamen. Het ontroerde me enorm en ik ervoer een vloedgolf van reiniging in mijn ziel. We knielden neer en ik vroeg aan God of Hij in mijn leven wilde komen. Ik zei tegen Jezus dat ik geloofde dat Hij mijn schuld had gedragen. Daarom moest ik me bekeren van mijn leven zonder God! Ik geloof dat het toen was, dat ik ‘opnieuw geboren werd (Jh3:5)’ en de Heilige Geest ontving. Wat ik namelijk merkte was dat ik in de loop van de maanden die volgde, enorm aan het veranderen was. Wat me eerst niets interesseerde, werd nu het meest belangrijke in mijn leven.

Diezelfde maand werd ik uitgezonden vanuit mijn opleiding in Ede naar een militaire post in Bilthoven. Het bleek een bunker te zijn welke de komende zeven maanden mijn post werd. Van 's ochtends acht uur tot 's avonds vijf uur zat ik in die bunker (soms ook een heel weekend). Ik had vrijwel niets te doen. Een andere soldaat had christelijke boeken bij zich die de Bijbel uitlegden (vooral de serie 'Thru The Bible' van Vernon McGee heeft de basis gelegd; www.thruthebible.org) en al snel gebruikte ik mijn tijd om veel te lezen. Zo ontstond een basis van mijn kennis van de Bijbel. Er ging een wereld voor me open. Eindelijk had ik ontdekt wat de waarheid is van het leven. In maart 1995 liet ik me dopen in 'de Reddingsark' in Baarn. 

Sinds 1993 geloof ik dat God bestaat en Zich bekend wil maken aan ons. Hij wil een relatie en geen religie. Jezus heeft de weg voor ons naar God vrijgemaakt door onze zonden op zich te nemen. 'De wandaden van ons allen liet de HEER op hem neerkomen' zegt Jesaja 53 vers 6. Mensen moeten eerst leren zien, want ze zijn geestelijk blind hiervoor. Daarna moeten ze zich bekeren en Jezus gehoorzamen. De Bijbel is het Woord van God, geschreven door mensen, maar door God geïnspireerd. Hij spreekt tot ons via de woorden van de Bijbel. Deze woorden zijn bedoeld om ons te leren hoe we moeten leven. Daarom heeft de Bijbel voor mij een geweldige waarde. Ik leer eruit wie God is en wie wij zijn. Ik leer zijn wil voor mijn leven kennen. Het is niet makkelijk om de Bijbel te begrijpen, maar als we ons best doen, en God ons inzicht geeft, zullen we er prachtige schatten in mogen ontdekken.

De meest waardevolle en moeilijke ontdekking die ik deed was dat, om echt te kunnen leven, we moeten sterven aan onszelf. Dat klinkt niet leuk, maar laat me dat uitleggen. We moeten leren het verkeerde op te geven zodat Jezus' leven in ons kan komen. Wij mensen zijn van nature zondaars, enkel op onze eigen belangen gericht. Jezus gaf zijn leven voor ons zodat wij niet meer hoeven te worden veroordeeld om onze zonden. Nu vraagt Hij van ons dat we alles opgeven voor Hem. Dit heet bekering. Niet meer wat wij willen, maar wat Hij wil. Ontzettend moeilijk, maar mogelijk als we werkelijk hebben ontdekt wat God heeft gedaan. Als je namelijk Jezus als je leven leert kennen ontdek je dat het mogelijk is Hem te dienen vanuit de Heilige Geest. Daarvoor zijn we ook gemaakt door God, om een relatie te hebben met Hem door Jezus. Hij geeft ons de kracht in ons binnenste om te leven zoals Hij dat wil, heilig en vol liefde. Hij komt in ons wonen om onze gedachten en motieven te veranderen. Lees voor meer over deze dingen de artikelen onder 'Bijbelse onderwerpen'.

Mensen vinden het vaak maar vreemd als ze dit soort dingen horen. Ze vinden me een zwever, of een te radicale gelovige (het benoemen van het feit dat een mens totaal verdorven is door de zonde wil men natuurlijk niet horen!), of zelfs een beetje een godsdienstwaanzinnige (Wie leest er nu nog in de Bijbel?). Ik kan me dat wel voorstellen, maar spreek ik anders dan de mensen in de Bijbel? Het geheim is dat als God Zich aan een mens openbaart, hij niet anders kan dan dat deze er erg enthousiast over wordt. Ik was vroeger totaal niet met Jezus bezig, nu wel. Wat is het verschil? Hij heeft Zich aan mij bekend gemaakt en toen ben ik veranderd.

Ik hoop dat u Jezus ook mag ontmoeten! Als u hierover door wilt praten, stuur gerust een mailtje!

Veel zegen toegewenst!

Dirk-Jan

Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spambots. JavaScript moet zijn geactiveerd om het te bekijken.